Van mijn Iraanse, Afghaanse en Koerdische cursisten leer ik over het nieuwjaarsfeest Nowruz. De terugkeer van het licht wordt gevierd, de hoop en de groeikracht van de lente geëerd. Het feest begint op 21 maart, de dag dat de nacht en de dag precies even lang zijn.
Er wordt gepicknickt, muziek gemaakt en gedanst. Er worden vuren gemaakt waar dappere mensen overheen springen als teken van onze kracht en levenslust om het kwade te overwinnen.
Wat een inspirerend feest en verbindend met het vieren van Pasen, het feest waar ikzelf mee opgroeide. Ook Pasen is een symbool van het leven, het licht en de liefde die de duisternis overwinnen.
Het onderstaande gedichtje is voor mijn Afghaanse, Koerdische en Iraanse zusters. Een gebed dat de zachte krachten van de lente de duisternis in hun geboortelanden zullen overwinnen.
Annemieke de Gier 